van Javier naar Oloron

Na ontbijt in het hostal in Janvier, om 09.00 uur op de fiets met de bedoeling om verder richting de Franse grens te fietsen. Bij het dorp Yesa aangekomen, wat gelegen is aan een gigantisch kunstmatig aangelegd stuwmeer, blijkt dat de weg die ik langs dit meer moet fietsen door erosie te zijn ingestort en dus afgesloten. Een Spaanse Signor van de afdeling wegafsluiting, probeert mij in Habla Habla Espagnol uit te leggen dat de enige mogelijkheid voor mij om mijn route te volgen zal gaan via een weg naar een in de bergen gelegen klooster, het Monesteria de Leyre. Een lichte vorm van teleurstelling maakt zich van mij meester, maar daar heb je niets aan dus begon ik aan de klim omhoog. Bij het klooster aangekomen, bleek er ook nog een soort restaurantje te zijn, en heb ik uitgerust en een bak koffie gescoord. Bij de koffiedame gevraagd waar het pad liep weer naar beneden, gelukkig sprak zij wat Engels en zij legde mij uit dat het pad 2 keer was afgesloten door een hekwerk maar dat ik mijn fiets er wel overheen kon tillen. Dit heb ik dus ook maar gedaan.

De afgesloten weg

 Gelukkig kwam ik daarna weer op mijn oorspronkelijke route.
Tussen Siques en Bergui, volgde ik mijn weg door een kloof langs de rivier de Rio Esca. Ik heb zo rustig mogelijk gefietst om die werkelijk prachtige natuur in mij op te nemen. Het was een graadje of 20 en de koperen ploert scheen volop, en weing wind!!!
het was in 1 woord geweldig.

Over het hek heen.

Kwam om ongeveer 15.00 uur aan in Isaba, een prachtig oud bergdorpje, gelegen in de Pyreneeën. Isaba ligt aan de voet van die hoge tjot (berg) die ik over moet, en gelet op het tijdstip en het feit dat er tussen Isaba en de Franse grens ( die op de top ligt), geen overnachtingsmogelijkheden meer zijn, en ik het niet verstandig vind om op die hoogte wild te gaan kamperen, besluit ik in Isaba een Hostal te nemen. Morgen 27 kilometer klimmen  ( 1760m) tot in Frankrijk.
Het was weer een fantastische fietsdag.
Kilometerstand 1488
Dagafstand 66 km                             

Aan de poort van het klooster

Het klooster

05/05/2014.
, Na het ontbijt in het Hostal, om 08.30 uur begonnen aan de klim tot aan de top van de Col de Pierre St Martin. Het ging bovenverwachting goed.
Om de 3 a 4 kilometer, stapte ik af en deed mijn rek en strekoefeningen. Omstreeks  12.10 uur had ik de top bereikt, en volgens het bord wat daar stond was het op een hoogte van 1802 m in plaats van 1760m wat in het informatieboekje stond. Ik had de grens van Frankrijk tevens bereikt. Ondanks de vermoeidheid vond ik het een fantastische klim, en ik ben blij dat ik dit op mijn leeftijd nog doen mag in plaats van achter de geraniums te hangen, daarvoor mijn dank ook aan Ria mijn vrouw. Door een Amerikaanse toerist werd ik op de foto gezet. Na de top heb ik in de bergen een stokbroodje met honing en kaas gegeten, een sinaasappel en een kiwi.

Erosie

Mooie natuur

Adios Spanje ik vond het fantastisch om door je heen te fietsen.  Vervolgens begin ik aan een zeer lange afdaling en laat de hoge Pyreneeën achter mij. In Arette aangekomen neem ik op een terras in het zonnetje een colaatje. Daarna ben ik doorgefietst naar Oloron St de Marie en om 14.30 uur een Camping genomen en mijn tent opgezet en de was gedaan. Het is heerlijk weer en zelfs warm een graadje of 27 schat ik. Heb van de KNVZNF vernomen dat ik ben geslaagd voor het diploma: Met bepakking klimmen naar de top met een plaat voor je kop. Zo zie je maar weer! Ik heb trouwens een babyshampo crisis die begint namelijk op te raken, want ik douche mij daar mee en doe ook mijn was er mee, want wat goed is voor een baby, dat is ook goed voor mij, wellicht hebben ze in Frankrijk ook babyshampo. kilometerstand 1561 Dagafstand 73 km.

Brug over de rio Esca bij Burgui

Grafiek van de klim

In de sneeuw

Aan de top en Franse grens